To be or not to be

Zeen oder niet zeen, das fraach uns. Ob es ar otmener in geheern su leeden. De omkanen en peelen fon ongehouerlicha subiena, Oder teen een meer fon briedanen En doych viederkamp, essech end. Sterven, slaafen. Niet mor - en med slaaf bedoot das we end De haartsmert, en de tousenda naturaala ershreken Das fleesh bekom. Das ar een gansendung Fon hart'se vunsh. Sterven, slaafen. Slaafen - fieleech su troumen: na, wen man denk darover, In de slaaf fon tod vilken troumen waara komen. Wen we om das leve kom, Das muss we stopen. Es geeb de obzier Das een ongluk fon so langa leve mach. Veel wer waara de bieken en ferachtungen fon zeet piepatien De sielniek'se shuld, de stolsa man'se beleedigung De smert fon ferachta lieb, de reech'se ferzoogerung De avocadoeeren in amtshaf, en de verachtungen Das boleznieka dostigung fon de nedosticha neem Wen he selb waara haar laaden entlaaden Eenfach med een dolch? Wer waara lasten traagen, Grunten en shveezen in een muusama leve, Aver de foych fon etvas nach de tod, De netendeka land wovon Meeteen niemal suruk kom, fervir de geheern En we eher traach unser laaden Dan gaan su annanen we vees niet fon Deshalb mach mitwit een vieka fon all En dan de naturaala eegenshaf fon vil Ar doych denkung entzoobd verd En onderneemungen fon grouda bedootung en vichtigheet En doych denken ar esaar kurs eenderd verd En we ferloor de hanlung - liese nu De prachticha Ophelia! - Nuumf, in deen betungen Zou all meen zuunden erinerd verd